Poradnik elektryka

Poradnik elektryka

Porady dla elektryków

Jeśli jeszcze parę lat temu można było mieć wątpliwości, tak dziś już chyba nikt nie ma złudzeń: w świecie oświetleniowym jesteśmy świadkami zmian rewolucyjnych sposobu generowania promieniowania widzialnego. Wszystko to za sprawą technologii, która do niedawna służyła nam do budowy prostych odbiorników sygnalizacyjnych o minimalnych mocach, a dziś jest sercem opraw emitujących nierzadko kilka tysięcy lumenów.

Więcej…

Jeżeli w domu nie ma ogrzewania elektrycznego, a największe zużycie prądu przypada w ciągu dnia, wybieramy taryfę jednostrefową (G11). Jeśli mamy piece akumulacyjne, które możemy ładować w nocy, warto wybrać taryfę dwustrefową (G12).

W przypadku taryfy jednostrefowej należność jest naliczana całodobowo - w trakcie całej doby jest jednolita stawka za 1 kWh. Jeśli zdecydujemy się na taryfę dwustrefową (dzienno-nocną), to w godz. 6-13 i 15-22 będziemy płacić więcej, a w pozostałych mniej niż w przypadku taryfy całodobowej.

Rodzaj taryfy należy ustalić przed zamontowaniem licznika, gdyż urządzenie dla taryfy całodobowej różni się od urządzenia dla taryfy dzienno-nocnej. Model pracujący w trybie dzienno-nocnej jest droższy. Ponadto w tym przypadku trzeba doliczyć jeszcze koszt zegara sterującego, nadzorującego przełączanie taryf.

 

Remont starego domu to dobra okazja do wymiany instalacji elektrycznych. Według współczesnych norm są niebezpieczne, bo grożą porażeniem lub pożarem. Są też zawodne, gdy podłączymy do nich nowoczesne urządzenia elektroniczne.  Ocenę stanu instalacji należy powierzyć uprawnionemu elektrykowi.

Powinien on sprawdzić:

  • stan przewodów (jeśli w domu mamy stare przewody aluminiowe, najprawdopodobniej kwalifikują się one do wymiany),
  • tablicę rozdzielczą (starą wyposażoną w bezpieczniki topikowe (tzw. korki) trzeba wymienić na nową wyposażoną w wyłączniki nadmiarowoprądowe oraz wyłącznik różnicowoprądowy),
  • puszki przyłączeniowe, a ponadto dokonać pomiarów rezystancji izolacji,
  • sprawdzić działanie ochrony przeciwporażeniowej.

Więcej…

Odpowiedź eksperta

Choć świetlówki są znacznie droższe, to ich zakup jest mimo wszystko bardziej opłacalny ze względu na niskie koszty eksploatacji.

Przeciętnie są ośmiokrotnie trwalsze (8000 godzin zamiast 1000 godzin), zużywają przy tym około pięciokrotnie mniej energii niż żarówki tradycyjne przy tej samej wielkości strumienia świetlnego (ilości emitowanego światła).

Oto porównanie całkowitych kosztów użytkowania świetlówki o mocy 21 W i zwykłej żarówki o odpowiadającej jej mocy 100 W, w całym okresie ich eksploatacji.

Świetlówka kosztuje ok. 25 zł, a jej trwałość wynosi 8000 h.

W czasie jej eksploatacji trzeba by zużyć aż 8 żarówek (bo ich trwałość wynosi 1000 h) w cenie ok. 1,5 zł każda, czyli 1,5 zł x 8 = 12 zł

Załóżmy, że koszt 1 kWh energii elektrycznej wynosi 0,5 zł. Koszt zużytej energii wyniesie więc dla:

  • świetlówki - 0,021 kW x 8000 h x 0,5 zł = 84 zł
  • żarówki - 0,1 kWh x 8000 h x 0,5 zł = 400 zł

Całkowity koszt zakupu i eksploatacji:

  • świetlówki - 25 zł + 84 zł = 109 zł
  • żarówek - 12 zł + 400 zł = 412 zł

 

Nawet gdybyśmy dostali żarówki za darmo, to i tak ich eksploatacja byłaby nieekonomiczna w porównaniu ze świetlówkami.

Wyników porównania nie zmienia nawet to, że "chłodne" światło świetlówek jest subiektywnie odczuwane jako mniej intensywne niż "ciepłe" światło żarówek. Świetlówek nie warto jedynie stosować tam, gdzie łatwo o ich uszkodzenie (wskutek wilgoci, wstrząsów itp.), bo wtedy nie wykorzystamy ich trwałości.

Można wybudować dom, nie korzystając bezpośrednio z sieci elektroenergetycznej. Podczas budowy źródłem energii może być agregat prądotwórczy, instalacja sąsiada lub tymczasowe przyłącze, wykonane tylko na czas budowy. Jednak najrozsądniejszym rozwiązaniem jest wykonanie od razu docelowego podłączenia do sieci.

Z linii energetycznej napowietrznej możemy wykonać przyłącze:

  • napowietrzne
  • kablowe

Więcej…

Silniki jednofazowe są przystosowane do współpracy z siecią jednofazową. Stosowane są głównie w napędach urządzeń gospodarstwa domowego, napędach urządzeń rolniczych, w przemyśle lekkim i automatyce. Moc ich nie przekracza najczęściej 2kW.

Podstawową wadą silnika jednofazowego jest brak momentu rozruchowego. Moment rozruchowy może powstać gdy istnieje strumień wirujący. Natomiast pole wirujące może powstać jeżeli istnieje przesunięcie zwojów w przestrzeni i są one zasilane prądami przesuniętymi w fazie. Aby spełnić ten warunek, w silnikach tego typu prócz uzwojenia głównego, stosuje się uzwojenie pomocnicze o dużej rezystancji albo do obwodu tego uzwojenia dołącza się kondensator. Uzwojenie pomocnicze o zwiększonej rezystancji może być dołączone tylko podczas rozruchu, dlatego nazywa się je uzwojeniem rozruchowym. Uzwojenie pomocnicze z kondensatorem może być dołączone na czas rozruchu (tzw. kondensator rozruchowy) lub może pracować z uzwojeniem głównym (tzw. kondensator pracy).

Więcej…

Jak wiadomo silnik klatkowy podczas bezpośredniego rozruchu może pobierać z sieci prąd znacznie przekraczający jego wartość znamionową In. Prąd ten nazywamy prądem rozruchowym silnika a jego wartość waha się w granicach Ir=5-7In.

Jednym ze sposobów zmniejszenia prądu rozruchowego jest stosowanie przełącznika gwiada-trójkąt. Silnik przeznaczony do pracy stojana w układzie trójkąta przy danym napięciu sieci zasilającej włącza się w chwili rozruchu w układ gwiazdowy:

 

Więcej…

Więcej artykułów…