
Jak widać na załączonym rysunku, napięcie przypadające na fazę uzwojenia w połączeniu gwiazdowym jest niższe od napięcia jakie otrzymywałyby fazy uzwojenia połączone w trójkąt i wynosi 400/Ö3=230V.Proporcjonalnie do obniżonego napięcia zmniejszy się wartość prądu fazowego.
Wobec obnizonego napięcia, przypadającego na fazę uzwojenia stojana oraz zmiany połączeń z trójkąta na gwiazde, prąd pobierany z sieci zmniejszy się trzykrotnie w porównaniu z pradem rozruchu w układzie trójkąta. Przy połączeniu w gwiazde, silnik ma jednak trzykrotnie mniejszy moment rozruchowy,co uniemożliwia stosowanie tego sposobu przy rozruchu ciężkim.
Na poniższym rysunku przedstawiono schemat połączeń układu gwiazda-trójkąt zrealizowany na stycznikach. Stycznik K1 podaje napiecie zasilania, K2 łączy silnik w gwiazdę a K3 w trójkąt.

Schemat sterownia jest oparty na trzech stycznikach i jednym przekaźniku czasowym. Naciśnięcie przycisku załączającego Z powoduje zadziałanie stycznika K1, styki normalnie otwarte zwierają sie i bocznikują przycisk Z.

Następuje tzw. podtrzymanie czyli zwolnienie przycisku Z nie powoduje przerwania obwodu gdyż prąd płynie dalej stykiami stycznika K1. Przerwanie obwodu może nastąpić jedynie przez zadziałanie przekaźnika termicznego PT lub naciśnięcie przycisku W. W tym samym czasie zostaje załaczony stycznik K2 i następuje rozruch silnika połączonego w gwiazdę.
Po czasie zwłoki utawionym na przekaźniku czasowym, styki RT w obwodzie stycznika K2 zostają otwarte, natomiast w obwodzie K3 zwierają sie styki K2 oraz RT powodując zadziałanie K3 i prace silnika w układzie trójkąta. Rozruch silnika zostaje zakończony.