Poradnik elektryka

Silnik z kondensatorem pracy jest obecnie powszechnie stosowany z uwagi na swoje lepsze właściwości niż silniki z uzwojeniem rezystancyjnym.
Uzwojenie pomocnicze rozruchowe rezystancyjne lub kondensatorowe musi być odłączone po rozruchu silnika.

Realizuje się to za pomocą:

• wyłączników elektromagnetycznych - reagują na wartość prądu w uzwojeniu głównym. Otwierają obwód uzwojenia pomocniczego natychmiast po zmniejszeniu się prądu rozruchowego w uzwojeniu głównym.
• wyłączników odśrodkowych - przerywają obwód uzwojenia pomocniczego po osiągnięciu przez wirnik prędkości wirowania o wartości ok. 0,8 prędkości synchronicznej.

Teraz przejdźmy do praktycznych rzeczy. Po odkręceniu dekla z tabliczki zaciskowej silnika, na drugiej stronie powinien być przedstawiony schemat połączeń silnika w różnym kierunku wirowania.

Może się zdarzyć, że takiej informacji nie znajdziemy. Co należy więc zrobić? Najlepiej odpiąć wszystko i ustalić końce poszczególnych uzwojeń oraz pomierzyć rezystancje. Uzwojenie pomocnicze ma większą liczbę zwojów wykonaną cieńkim drutem dlatego będzie miało większą rezystancję.

W naszym silniku ustalono:

• uzwojenie w czerwonej izolacji - końce Z1,Z2,wartość rezystancji 33 Ohm
• uzwojenie w białej izolacji - końce U1,U2,wartość rezystancji 17,8 Ohm.
• Uzwojenie w białej izolacji jest uzwojeniem głównym, a w czerwonej - uzwojeniem pomocniczym.

Uzwojenia należy połączyć według schematu. Biegunowość kondensatora nie ma znaczenia. Aby zmienić kierunek wirowania silnika należy połączyć Z2 z U2 oraz Z1 przez kondensator C z U1. Poniżej przedstawione są zdjęcia połączeń w puszce zaciskowej silnika dla dwóch kierunków połączeń.